Natuurvoormensen
Omgevingspsychologisch onderzoek
Leestips
Possum living(Dolly Freed, 1978/2010)
Dit boek trok meteen mijn aandacht toen ik het zag staan een boekwinkel in Santa Cruz, Californië. "Hoe je goed kunt leven zonder baan en met (bijna geen) geld" luidt de ondertitel, en wie wil dat nu niet? Alhoewel 'Dolly' (de naam van de auteur is een pseudoniem) keer op keer benadrukt hoe ongelooflijk lui haar vader en zij zijn, lijkt het leven zonder geld in de praktijk toch best zwaar. Dolly en haar vader wonen in een huis met een stuk land van 2000 m2 in het noorden van Philadelphia waar ze in de zomer een dagtaak hebben aan het produceren van hun eigen voedsel. Ze eten veel konijnen, die ze voor het gemak houden in de kelder. Ze hebben geen tv of auto en veroorloven zichzelf geen enkele luxe, behalve een paar goede hardloopschoenen. Vooral in de winter slaat de verveling hard toe. De openbare bibliotheek biedt redding, Dolly leest zichzelf letterlijk de universiteit in, en wordt ingenieur bij de NASA. Toch blijft de natuur trekken, in het nawoord vertelt ze dat ze haar carriere bij de NASA uiteindelijk heeft opgegeven om natuurgids te worden. Die liefde voor natuur is ook de rode draad in dit boek. Dolly onderscheidt zich met klem van "bomenknuffelaars" en andere idealistische "back-to-nature soybean-and-yogurt freaks". Maar haar innige band met de natuur verraad zich uit de toewijding waarmee ze haar recepten en tips voor tuinieren en verzamelen van eetbare dingen in de natuur beschrijft. Dit boek is dan ook vooral een "survival-gids" voor iedereen die benieuwd is naar hoe het echt is om in symbiose met de natuur te leven. Zie de website www.possumliving.net voor meer informatie over dit boek. En, oh ja, "possum" betekent buidelrat in het Nederlands.
Natuur aantoonbaar goed tegen ADHD (Faber-Taylor & Kuo, 2008)
In zijn boek "Het laatste kind in het bos" legt de Amerikaanse auteur Richard Louv een verband tussen een tekort aan natuur en het groeiend aantal kinderen met AD(H)D. Ook ouders van kinderen met ADHD zien vaak een duidelijke verbetering in het gedrag van hun kind nadat het buiten in de natuur heeft gespeeld (zie het onderzoek van Kuo & Faber-Taylor uit 2004). Een onlangs gepubliceerd onderzoek van de Amerikaanse onderzoekers Andrea Faber-Taylor & Francis Kuo biedt nu ook wetenschappelijke ondersteuning voor een gunstige werking van natuur op verschijnselen van ADHD.
Het onderzoek werd uitgevoerd bij 25 kinderen met AD(H)D in de leeftijd van 7 tot 12 jaar. Zij maakten onder begeleiding individuele wandelingen van 20 minuten in drie verschillende omgevingen: een natuurlijke omgeving (stadspark) en twee niet-natuurlijke omgevingen (binnenstad en woonwijk). Na afloop van elke wandeling werden concentratietests uitgevoerd, waaronder de zg. "Digit Span Backward". Dit is een test waarbij het kind een reeks cijfers achterstevoren moet nazeggen. De score is het hoogste aantal cijfers dat achterstevoren kan worden gereproduceerd. De resultaten laten zien dat de kinderen met ADHD zich na de wandeling door het park beter konden concentreren (gemiddelde score 4,41) dan na de wandeling door de binnenstad (gemiddelde score 3,82) of door de woonwijk (gemiddelde score 3,71). Dit is een belangrijke aanwijzing voor de gunstige effecten van contact met natuur op ADHD. Maar het onderzoek kent ook beperkingen, zoals het ontbreken van voormetingen waardoor de daadwerkelijke verandering in de concentratie niet kon worden gemeten. Ook is het de vraag in hoeverre een korte wandeling met een volwassene kenmerkend is voor het soort activiteiten dat kinderen normaalgesproken in de natuur uitvoeren.>> Download artikel
Volgend jaar start Alterra in opdracht van het ministerie van LNV net een onderzoek naar de gezondheidsbaten van natuur voor kinderen met AD(H)D. We willen hierin graag samenwerken met organisaties en instellingen die (praktische of wetenschappelijke) ervaring hebben met de behandeling van ADHD of effecten van natuur op ADHD. Voor nadere informatie kunt u een e-mail sturen naar agnes.vandenberg@wur.nl
Natuur helpt in tijden van crisis (Ottosson & Grahn, 2008)
Onderzoek uit Zweden laat zien dat mensen die in hun dagelijks leven veel contact hebben met de natuur beter bestand zijn tegen de negatieve gevolgen van een ernstige persoonlijke crisis. Het onderzoek werd uitgevoerd bij 547 personen die een vragenlijst invulden waarin ze aan konden geven of ze in hun leven een ernstige crisis, zoals een scheiding, het overlijden van een dierbare, of een ander ernstig verlies hadden meegemaakt, en in hoeverre ze hiervan negatieve gevolgen hadden ervaren. Er bleek dat regelmatig contact met de natuur, en dan vooral het passief genieten van natuur (bijv. kijken naar bomen, water, vogels) een bufferende werking had op de negatieve impact van een ernstige crisis, met name op het ontstaan van psychische klachten en aandachtsstoornissen. >> Download artikel...